قشر آن قشر است ، كه در روز " وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى " بر همه كس مكشوف مىگردد ، به او از اين جهت گفته شده : ظاهرش چون گور كافر پرخلل * و از درون قهر خدا عز و جل ( 132 ) بدان و آگاه باش كه چون پادشاه عالم جل شانه به بنده‌اى خواهد كه خير و سعادت برساند و بقرب خودش متصف سازد ، نور توحيد بر جانش پرتو اندازد و ذوق تجريدش بخشد . لاجرم حرمت و تعظيم صفت آن شود ، و محافظت نمودن بر آداب صحبت حق عادت وى گردد ، و هر دم آن را راحت و انس بعالم ملكوت و قدس و الفت بموطن و مقربين مىافزايد و لذت مناجات و مكالمه حقيقى در باطن وى قرار مىگيرد ، و دولت نوبنو بوى مىرسد تا به حدى كه از هر چوب و سنگى ذكر حق مىشنود ، و از هر حجرى و مدرى تسبيح به گوش هوشش مىرسد . ( 133 ) و هر شقاوت كه بمردودان راه يافت از آن يافت كه قدر نعمت حق ندانستند و باندك مايه دانش و صلاح ظاهرى مغرور گشتند ، و از راه هدى منحرف شدند ، و شروع در طلب رياست و جاه و شهرت كردند ، و در مقام جحود و انكار با اهل دل بر آمدند ، و انكار علوم مكاشفه نمودند . آخر چنان گشتند كه از ادراك اوليات و مس بديهيات منسلخ شدند ، و